فرشته ی قهوه ای!

وقتی دارم به ناعدالانه بودن خوشبختی دیگران و جبری و بی اختیار بودن بدبختی خودم فکر می کنم یه چیزی مثل صدای فرشته ی مهربون میاد توی ذهنم می خواد منو دلداری بده و علت این بی عدالتی ت.خ.م.ی رو شرح بده و من رو به آینده امیدوار کنه خیلی شیک و مجلسی بهش می گم:گ.و.ه نخور عوضی+چند تا فحش درست درمون به اونی که اون بالا نشسته! بعد اون فرشته در حالی که حسابی قهوه ای شده گورش رو گم می کنه و می ره و دل من حسابی خنک میشه!